روزها با ماژیک

۱۷ارديبهشت

اینویزبل

شنبه, ۱۷ ارديبهشت ۱۴۰۱، ۱۱:۱۲ ب.ظ

گاهی فکر میکنم نامرئی ام. نه کسی بهم توجه میکنه و نه اصلا برای کسی مهمم و بهم فکر میکنن [منظورم بیرون از خونس]. بعد از مدتها اینستامو اکتیو کردم [اونم واسه سفارش یسری چیز] و یه استوری گذاشتم و الان میگم وات د فاک [حس همیشگیم]. شاید دلیل این حسم توجه به دیگران و عملکردشونه جا اینکه رو خودم متمرکز باشم؟ اینکه توقع توجه گرفتن دارم باعث نتیجه برعکس شده و میشه.

از خودم بدم میاد🥺 حس میکنم اصلا دوست داشتنی نیستم و با اینکه بیشتر اوقات پذیرفتم و باهاش کنار اومدم ولی گاهی دلم خیلی میشکنه. پر از دلهره ام و نمیدونم چطور آروم باشم.

 

داشتم پست چهارم پیج شروین [دوران دبیرستان عاشق این اسم بودم] حاجی پور [shervinine@] [آره میدونم قطعا الان میرین نگاه میکنید :))) حتما] رو نگاه میکردم و تو دلم فکر میکردم چقدر ملت کیوتن. یه اتفاق باحال اینکه یه استوری گذاشته بود و یه پسر خوشتیپ و خوش لباس اونجا بود که بعد از یه مدت یه استوری دیگه گذاشت و معرفیش کرد :))) ینی ملت از بس پرسیده بودن کیه اومده بود تگش کرده بود. ذهن نوجونی خیلی باحاله، مثلا فکر میکنی الان طرف بین چند کا فن یهو میاد و فقط عاشق تو میشه :)) این خیلی جاهای دیگه هم مصداق داره، تقریبا همه جاهایی که خودمونو خیلی جدی میگیریم. چی دارم میگم؟

 

امروزمم به فنا رفت.

۰۱/۰۲/۱۷
Magic Farari